Spadam
Powoli spadam
  Wkorytarze świateł
  W pomruki znaczeń
Spadam
Jakby nie było
Całego świata
Jak by nie było nawet mnie

Spadam
Pomiędzy zdania
W niedorzeczności
Bez wahania
Spadam
Chroni mnie wiara
Niech będzie chwała Bogu
 A w mojej duszy spokój

Spadam
Co się wyprawia?
Cały w spadaniu
Cały ze światła
Spadam
Jaka zabawa
Jaki tu spokój
Równowaga

Spadam
Nie czuję ciała
 I tylko błagam
 O łaske trwania jeszcze
spadam zostaniesz sama

A może to mój chory sen?
 A może śmierć?
 A może nie ma
Nie, nie ma
Może nie ma mnie?
Nie, nie, nie...
Sen?
 Amoże smierć?
 A może nie ma...

O mój Aniele, Ty rękę daj
Przez łzy i mękę, przez ciemny kraj
Do jasnych źródeł ty mnie doprowadź
Racz sie zlitować.
Serce me zwiędło jak marny liść
Wśród nocy czarnej nie wiem gdzie iść
i po przepaściach musze nocować
Więc Ty mnie poprowadź...

Walcz
Nie poddawaj się
Walcz
Chodź życie kark Ci gnie
A ty walcz
Nie możesz dac zagiąć sie
Walcz
Wznieś krzyk o życie lepsze

For Spiryt i dzieki za wsparcie kuzynku

Kochać, chodź to tak bardzo boli
Kochać jak wolność niczym ptak żyjący w niewoli
Kochać po stokroć, jak wiele gwiazd jest na niebie
Kochałem, Kocham i Kochać bede tylko Ciebie.
Kochać niczym nocy i dnia nierozerwalne istnienie
Kochać i byc przy tobie, dawać do życia natchnienie.
Kochać, sprawiając by było ci jak w niebie.
Kochać, z całych sił tulić do siebie
Kochać, dać do zrozumienia ze jestem Dla Ciebie
Kochać chodź ciężko, Kochać chce Ciebie

I choćby mnie wizją raju kuszono
Stojąc przed Niebios Bramą
 Szeroko otworzoną,
Nie pójde bez Ciebie...

Gdyby miało nie być jutra, kupiłbym 45-tkę
Naładował magazynek i zajebał komuś portfel
Zgarnął cały hajs, jaki miał na koncie
I wyjechał nową Carrerą z salonu Porsche
Kupił dwa bilety na Majorkę albo do Meksyku

Walnąłbym kilka Danielsów z lodem
Chuj z prawem jazdy i chuj z tym samochodem
Śmignąłbym dwie paki po jakiejś wiejskiej drodze
Zapalił jointa, później utopił wóz w jeziorze.
                                                                      
                                                                              By Zimny®

Stoję sam pośrodku ciszy
Stroniąc od wszystkiego, co nieludzkie.
Pośród głębokiej ciszy
Oczekujać...
I tylko mnie cień
Swymi zimnymi dłońmi oplata
I trzymając palcami kościstymi
Zabiera w podróż do Boga
Bym ujrzeć mógł wszelkie me winy...

Oczy, które się mienia bezkresem nieba...
Włosy. Ich fal ogarnać sie nie da.
Ust szkarłatu blask perłowy i pełny.
Kobieta z mych marzeń,
To jedno, czego moge być pewny...
Ciało, niczym Greckich mistrzów rys rzeźby.
Mieć jej nie moge. Takie jest życie. Niestety.
Myśli zaćmiewa wspomnienie kobiety,
Oddałbym wszystko by mogła być moją,
Ukoić mój ból, być mi spokoju ostoją.
Lecz nic mnie chyba dobrego nie czeka
Gdyż taki jest żywot szarego człowieka...

W Otchłani Serca
Uciekam od swych marzeń
W Otchłanie serca
Chowam echa dzisiejszych zdarzeń
W Otchłanie serca
Odsuwam skutki tragicznych wydarzeń
W Otchłani serca
Odnalazłem sens swych wyobrażeń
W Otchłani serca
Pełno miłosnych porażek...

Czyż grzechem miłości nie jest kochać sercem całym...??
Swoją wybrankę obdarzyć uczuciem wspaniałym...??
Budzić, całujać w usta łagodne.
Codzień rano spoglądać w te oczy pogodne.
I poza nią nie widzieć niczego
Tak jakby świata nie było calego...
Czyż nie jest to miłosny grzech zaniedbania??
I ileż jest kobiet wartych takiego kochania??
Nie prosto odpowiedzieć na te pytania...

Serce pośród ludzi swoje wołanie kieruje do nieba.
Ach Serca, tego Serca drugiej połowy mi trzeba.
W swym szczerzym smutku niczym dębowej trumnie
Swego żalu gorzkiego i bólu wyrazić nie umie.
Spętane łańcuchem, w klatce zamknięte
Meki i żale wyraża niepojęte.
Płacze i szlocha, życie zeń ucieka,
A mimo to dalej szuka i szuka innego człowieka.
Lecz czy gdy odnajdzie wróci do siebie?
Tego ów serce dowie sie... w niebie...

Ciemność... A w niej głuche me słowa...
Ciemność... W Niej samotności okowa...
Ciemność, a w niej istota niebycia...

Ta "ciemność" przesłania sens życia...